Mijn naam is Rens Pothuizen. Ik ben oprichter en voorzitter van Stichting Fair Chance Nepal. Tijdens mijn studie ontwikkelingspsychologie heb ik vrijwilligerswerk gedaan in Nepal en heb ik ook een onderzoek verricht naar veerkracht bij straatkinderen. Tijdens mijn eerste reis naar Nepal heb ik Sunil leren kennen.
Sunil was een jongen van 12 jaar oud en woonde op straat. Voor een straatkind had hij iets heel ’onstraatkinds’ over zich. Hij was rustig, gehoorzaam en ondanks dat hij al enkele jaren niet meer naar school was geweest was hij toch geïnteresseerd om zijn scholing weer op te pakken. Ik heb hem, in samenwerking met een andere organisatie, een kans gegeven om zijn opleiding weer op te pakken. Die kans heeft Sunil met beide handen gegrepen en eind 2006 is hij weer met school begonnen.
Sunil is inmiddels 16 jaar en heeft in drie jaar tijd 2 klassen overgeslagen en is één van de beste scholieren uit zijn klas. Het verhaal van Sunil is een prachtig succesverhaal, maar hij is niet de enige in zijn soort. Hoe meer tijd ik in Nepal doorbreng, hoe meer mensen ik ontmoet met eenzelfde verhaal als Sunil. Sunil heeft zijn kans gehad, en heeft deze kans gelukkig met beide handen gegrepen en nooit meer los gelaten.
Maar er zijn meer kinderen als hij, en ook zij verdienen een kans. En daar gaan wij met Stichting Fair Chance Nepal en jullie hulp voor zorgen.
